กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันถัดมา จ้าวหมิงหาวพลางเปิดประตูที่ว่าการอำเภอ ก่อนจะเกือบตกใจตายเพราะคนกลุ่มหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านนอก
“นายท่านทั้งหลายมาเช้าถึงเพียงนี้ได้อย่างไร? โอ้ ยังมีรอยคล้ำใต้ตากันด้วยหรือ?”
“เชิญเข้ามาเร็วเข้า ใต้เท้าเพิ่งตื่น นายท่านทั้งหลายไปรอที่ห้องโถงก่อน ข้าจะไปชงน้ำชาให้สักกา จะได้ปลุกความสดชื่น”
หวังต้าโหย่วประสานมือคารวะ พลางคิดในใจว่า เจ้าเด็กนี่เมื่อวานทำราวกับประกาศท้ารบ แล้วผู้ใดจะยังนอนหลับลง?
พอประตูเมืองเปิด พวกเขาก็เข้าเมืองมาทันที ครั้นบังเอิญพบหน้ากันต่างก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง แต่เมื่อมาพบกันพร้อมหน้ากันที่ที่ว่าการอำเภอ ทุกคนก็เข้าใจขึ้นมาในทันใด
ใต้เท้าลู่กำลังมองพวกเขาเป็นผักกุยช่ายแล้วตัดเก็บอยู่นี่เอง!