เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นำศพไปวางไว้หน้าโถงใหญ่ คุมตัวนายท่านหวังไว้ตามลำพัง ส่วนคนอื่น ๆ สอบสวนทีละคน”
“ขอรับ”
“พาหวังตงลงไปทำแผล บันทึกคำให้การหนึ่งฉบับ แล้วคุมตัวไว้ชั่วคราว”
“ขอรับ”
“แยกย้ายกันไปจัดการเถิด”
คนทั้งหลายจากที่ว่าการอำเภอพากันแยกย้ายอย่างเร่งรีบ เจิ้งเฉียนพานายท่านหวังไปยังคุกหลวง ผู้บันทึกโจวพาหวังตงไปพันแผล ส่วนคนอื่น ๆ ก็พาคนรับใช้ไปสัมผัสความหลากหลายของเครื่องทรมาน
เมื่อลู่เจินกลับถึงห้อง นางจึงเริ่มรู้สึกถึงความเป็นจริง นางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าที่ถูกโลหิตสาดเปื้อน จากนั้นก็จัดแต่งเส้นผมและสวมกวานใหม่
ผู้คนล้วนกล่าวกันว่า ศักยภาพของมนุษย์จะถูกปลุกขึ้นอย่างเต็มที่ในชั่วพริบตาแห่งความเป็นความตาย นางนึกถึงขาที่ยวบอ่อนและมือที่สั่นเทาขณะหลบหนี นึกถึงความสงบนิ่งที่ฝืนแสร้งต่อหน้านายท่านหวัง รวมถึงชั่วขณะที่โลหิตไหลย้อนกลับหลังรอดพ้นจากภัยพิบัติ