เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในที่ว่าการเมือง เบื้องหน้าชุยหยวนผิงมีคนผู้หนึ่งนั่งอยู่ เขาใช้นิ้วมือเคาะโต๊ะเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ พลางมองชุยหยวนผิงชงชา
“คราวนี้โชคของพวกเรานับว่าไม่เลว”
ชุยหยวนผิงไม่ได้ยิ้ม เขาใช้คีมคีบลวกถ้วยชาทีละใบ “วิธีชงชาที่กำลังเป็นที่นิยมล่าสุดในเจียงหนานนี้ นับว่าต้องลงแรงอยู่ไม่น้อย”
เขารินชาให้คนตรงหน้า 1 ถ้วย อีกฝ่ายยิ้มเล็กน้อย “เจียงหนานมั่งคั่งมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เรื่องอาหารการกินจะประณีตพิถีพิถันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ หากคนพวกนั้นไม่ใจกล้า พวกเขาจะเสี่ยงอันตรายกันเช่นนี้ได้อย่างไร กลับเปิดโอกาสให้ท่านหยวนเสียอีก”
“เรื่องในราชสำนักเป็นดั่งบัญชีเละเทะเล่มหนึ่ง หากคราวนี้จางเจิ้งเหยียนไม่รุกเร้ากดดันพวกทหารจนเกินไปจนทำให้พวกนั้นเดือดดาล ก็คงไม่ถึงขั้นต้องเสียดินแดนล้ำค่าอย่างเจียงหนานไป และถูกลงโทษด้วยการปิดจวนสำนึกผิด”