กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันรุ่งขึ้น ผู้บันทึกโจวประคองแขนที่ปวดระบมเดินออกจากห้อง แล้วก็พบกับเจิ้งเฉียน
“เฮ้ย! เจิ้งเฒ่า! รีบมาช่วยดึงแขนข้าที เหตุใดพอนอนหลับตื่นหนึ่งคราวถึงได้เคลื่อนเสียเล่า?”
เจิ้งเฉียนแค่นหัวเราะหนึ่งครา ก่อนก้าวยาวเข้ามาแล้วบิดดังกร๊อบสองครั้ง ผู้บันทึกโจวรู้สึกเพียงว่ากระดูกของตนประสบเรื่องร้ายแรงบางอย่าง ก่อนจะกลับเข้าที่ได้ในที่สุด
“เจ็บ ๆ!”
เจิ้งเฉียนแค่นเสียงหึ “เจ็บก็ดีแล้ว จะได้จดจำให้ขึ้นใจ”
ผู้บันทึกโจวมองแผ่นหลังของเขาที่หมุนกายจากไปอย่างงุนงง เจิ้งเฉียนผู้นี้ไปกินประทัดมาหรือไร?