กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ลู่เจินตื่นขึ้นมา ศีรษะของนางยังคงมึนงง
เมื่อเห็นใบหน้าที่มึนงงยิ่งกว่าของผู้บันทึกโจวในโถงเรือน ความรู้สึกในใจก็กลับสมดุลขึ้นมาอย่างประหลาด
เจิ้งเฉียนกล่าวด้วยสีหน้ารู้สึกผิดว่า “ใต้เท้าทั้งสอง ด้านนอกมีผู้คนมาส่งเสื้อฝ้ายจำนวนมาก ผู้น้อยไม่มีทางเลือกจริง ๆ จึงต้องปลุกท่านทั้งสองขึ้นมารับเงินไปซื้อเสื้อฝ้าย”
จ้าวหมิงกับหวังเอ้อร์ที่อยู่ข้าง ๆ ใช้มือสะกิดเขา “แล้วที่ปลุกพวกข้าสองคนขึ้นมาเพื่ออะไร?”
เจิ้งเฉียนเหลือบมองพวกเขาทั้งสอง ก่อนกล่าวอย่างเด็ดขาดว่า “แน่นอนว่าต้องลุกขึ้นมาทำงาน”
ฉินหรงยังมาไม่ถึง ผู้บันทึกโจวจึงมีงานอีกอย่าง นั่นคือการเขียนใบรับรอง
ส่วนลู่เจินถูกจัดให้ทำงานนับเงินเป็นการชั่วคราว