กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่านนายอำเภอมาแล้ว!
ข่าวนี้ทำให้ทุกคนต่างตื่นเต้นยินดีกันถ้วนหน้า!
บ้างนำบ๊วยเปรี้ยวกับแอปริคอตเปรี้ยวที่เก็บมาจากบนเขาออกมา บ้างจับไก่ป่าที่เลี้ยงไว้นานกว่าสิบวันได้ ตั้งใจจะนำไปตุ๋นน้ำแกงให้ท่านนายอำเภอบำรุงร่างกาย
ส่วนสุ่ยเซิงจับกระต่ายได้ตัวหนึ่ง เตรียมเชือดทำกระต่ายตุ๋นซีอิ๊ว เด็กที่เลี้ยงกระต่ายพอเห็นกระต่ายถูกจับไปก็ร้องไห้ขึ้นมา
“ท่านอาสุ่ยเซิง อย่าฆ่ามันได้หรือไม่? มันกินน้อยมาก ข้าขึ้นเขาไปขุดผักป่ามาเลี้ยงมันทุกวัน”
“เอ้อร์ยาโง่ วันนี้ท่านนายอำเภอมา นั่นคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตพวกเรา หากไม่ฆ่ากระต่ายป่าตัวนี้ แล้วพวกเราจะมีเนื้ออะไรไว้ต้อนรับท่านนายอำเภอ?”
เอ้อร์ยากอดขาหลังกระต่ายไว้แน่นไม่ยอมปล่อย สุ่ยเซิงเกลี้ยกล่อมอยู่นาน นางก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ