เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่ว่าผู้บันทึกโจวจะคิดเช่นไร คนขับรถม้าก็หาได้อย่างรวดเร็ว เป็นชายหนุ่มผู้หนึ่งที่รู้จักสังเกตงาน มือเท้าคล่องแคล่ว
บัดนี้ความถี่ในการใช้รถม้าเพิ่มขึ้น ลู่เจินจึงตัดสินใจซื้อรถม้าสักคัน
ผู้บันทึกโจวติดตามอยู่ข้างกาย สีหน้าของเขาอ่านไม่ออก
เฉิงอีเริ่มสนทนากับเถ้าแก่สถานีรถม้าแล้ว ลู่เจินยังเห็นต้าหนิวกำลังก้มหน้าก้มตากินหญ้าอย่างขะมักเขม้น เมื่อเทียบกับคราวก่อน มันกลับกำยำขึ้นไม่น้อย
“ใต้เท้า ตรงนั้นมีม้าตัวใหม่มา จะไปดูหรือไม่?”
ลู่เจินยังไม่ทันเอ่ยคำ ต้าหนิวกลับคล้ายฟังเข้าใจ มันเงยหน้าส่งเสียงฟืดใส่เฉิงอีจนอีกฝ่ายสะดุ้ง ลู่เจินหัวเราะออกมา ก่อนยื่นมือไปลูบศีรษะต้าหนิว
“เขาเป็นลูกจ้างคนใหม่ของที่ว่าการอำเภอ เจ้าอย่าได้คิดรังแกเขาเชียว”
ต้าหนิวหาได้สนใจไม่ มันก้มหน้ากินหญ้าต่อ
“กินมื้อนี้เสร็จแล้วก็ต้องกลับที่ว่าการอำเภอไปกับพวกเราแล้ว”