เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ในที่ว่าการอำเภอยังเหลือเงินอยู่เท่าไร?”
โดยปกติลู่เจินไม่ยุ่งเกี่ยวกับรายละเอียดบัญชี แต่ยอดรวมอย่างไรก็ต้องรู้ไว้สักหน่อย
ผู้บันทึกโจวหยิบสมุดบัญชีออกจากตู้หนังสือ แล้วยื่นให้ลู่เจิน
“สร้างเขื่อนไปเกือบ 30,000 ตำลึง เหลืออยู่ 13,000 ตำลึง หากจะเปิดสำนักเรียน...คงไม่พอกระมัง!”
ลู่เจินปิดสมุดบัญชีลง “ใครบอกว่าตอนนี้ต้องเปิดสำนักเรียน? คนโบราณกล่าวไว้ว่า หากคิดจะวิ่งก็ต้องหัดเดินเสียก่อน”
“อำเภอของเรายากจนถึงเพียงนี้ อ่านตำราตายตัวไปก็ไร้ประโยชน์ หากจะเรียน ก็ต้องเรียนสิ่งที่นำไปใช้ได้จริง”
ผู้บันทึกโจวรู้สึกสงสัยอยู่ในใจ ผู้คนทั่วหล้าล้วนกล่าวว่า “ศาสตร์ทั้งปวงล้วนต่ำต้อย มีเพียงการศึกษาเท่านั้นที่สูงส่ง” เหตุใดเมื่อออกจากปากใต้เท้า กลับกลายเป็นสิ่งที่ใช้การไม่ได้ไปเสียแล้ว?