กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พื้นที่รกร้างโดยรอบถูกบุกเบิกไปเกือบหมดแล้ว หากเดินทางต่อไปก็จะเป็นที่ดินของชาวหมู่บ้านหยาง พวกนางเพิ่งมาถึง ทุกอย่างล้วนต้องเริ่มต้นใหม่ เมื่อพลิกผืนดินเสร็จแล้ว สิ่งที่น่ากังวลต่อไปก็คือจะปลูกอะไร
พื้นที่รกร้างบนภูเขามีปัญหาใหญ่ที่สุดคือการชลประทาน หากมีน้ำไม่เพียงพอ ก็แทบจะตัดพืชผลส่วนใหญ่ออกไปได้เลย
“อีกไม่กี่วัน พวกเราคิดว่าจะปลูกมันสำปะหลัง พื้นที่หนึ่งหมู่เศษ ๆ นี้ อย่างไรก็น่าจะเก็บเกี่ยวได้ 200-300 จิน”
ป้าหลี่กล่าวถึงแผนการในใจว่า “ช่วงนี้อาศัยเสบียงบรรเทาภัยจากทางการกับค่าแรงจากการปลูกต้นไม้บนภูเขา ก็ยังพอมีข้าวกินอยู่บ้าง รอให้อากาศคลายหนาวลงอีกสักหน่อย พวกเราก็จะเก็บผักป่าได้แล้ว”