กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นายท่าน! ในที่สุดท่านก็ออกมาเสียที!”
พ่อบ้านหวังรออยู่ข้างนอกด้วยความร้อนใจ นายท่านถึงกับขนทรัพย์สินทั้งหมดมาเช่นนี้ ตกลงเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่?
“กลับไป เปิดยุ้งฉางเดี๋ยวนี้ ขนธัญพืชออกไปได้เท่าใดก็ขนไปเท่านั้น!”
หา?
หนูเข้ายุ้งฉางหรือ?
เจิ้งเฉียนถือดาบยืนอยู่หน้าประตูที่ว่าการอำเภอ แล้วตะโกนเสียงดังว่า
“วันนี้ ท่านนายอำเภอเป็นตัวแทนที่ว่าการอำเภอ ซื้อธัญพืชจากนายท่านหวังในราคาตลาด ต้องการแรงงานชาย 30 คนมาบรรจุกระสอบและขนย้าย ให้ค่าจ้างคนละ 15 อีแปะ ไม่รวมอาหาร มาลงชื่อกับข้าแล้วออกเดินทางได้ทันที!”
โอ้!
ฝูงชนพลันคึกคักขึ้นมา หวังต้าโหย่วถูกทุกคนจับจ้องจนหน้าแทบแดงก่ำ จึงรีบบอกว่าจะกลับแล้ว