เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 526 โจวเยี่ยนไหว้วานให้ผมหางานที่เหมาะสมให้
ผมถูกเสี่ยวหลินปลุกให้ตื่น เธอพูดขึ้นว่า “จะได้เวลากินมื้อเย็นแล้ว นายยังนอนไม่ตื่นอีกเหรอ”
ผมลุกขึ้นนั่ง บิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้า แล้วเดินไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ จากนั้นก็ลงไปกินข้าวข้างล่าง ระหว่างเดินก็รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีเรื่องอะไรบางอย่างที่ยังไม่ได้ทำ แต่นึกอย่างไรก็นึกไม่ออก
ตอนกินข้าว แม่ของผมถามขึ้นว่า “อ้าว ทำไมกินข้าวยังใจลอย ตะเกียบทิ่มออกไปนอกชามกับข้าวแล้วเนี่ย”
พอผมได้ยินก็เห็นว่าเป็นเช่นนั้นจริง จึงอดหัวเราะไม่ได้ เสี่ยวหลินปรายตามองค้อนผมด้วยสายตาเอือมระอา ก่อนจะพูดจาค่อนแคะเหน็บแนมว่า “เวลากินข้าวก็อย่ามัวแต่คิดเรื่องงานสิ งานมันมีเสน่ห์ดึงดูดใจอะไรขนาดนั้นกัน”
ผมไม่ได้อธิบายอะไร พอกินหมดไปหนึ่งชามก็วางชามและตะเกียบลง