กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 520 แกล้งปล่อยเพื่อจับ
ระหว่างทางกลับบ้าน ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ต่อมามีรถคันหนึ่งขับตามมาในระยะห่างพอดี ฉันคิดว่าอาจไปทางเดียวกัน แต่พอรถเลี้ยวเข้าเขตทะเลสาบธารบุปผา มันก็ยังตามมา
“รถคันข้างหลังแปลกมาก ทำไมถึงสะกดรอยตามรถของฉันตลอดทางเลย”
หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยได้ยินก็หัวเราะ “นั่นรถของหน่วยเราเอง ผมมาส่งคุณถึงบ้านแล้วก็จะนั่งรถคันนั้นกลับไป”
ฉันอดหัวเราะไม่ได้
พอลงจากรถ หัวหน้าหน่วยก็โบกมือให้ฉัน แล้วขึ้นรถของเพื่อนร่วมงานจากไป
พอกลับถึงบ้าน คนในครอบครัวต่างรอฉันอยู่ที่ห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง
แม่ปรี่เข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังดูฉันแล้วถามว่า “ไม่ได้โดนใครซ้อมจนบาดเจ็บใช่ไหม”
ฉันบอกว่า “ไม่ได้บาดเจ็บอะไร”