เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 510 หยุดยั้งความเสียหายให้ซูเสี่ยวถิงได้ทันท่วงที
หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ ซูเสี่ยวถิงก็ขอให้ฉันช่วยเป็นที่ปรึกษา ไปดูอาคารพาณิชย์ห้องหนึ่ง
เธอพูดว่า “นั่งรถฉันไปเถอะ”
ฉันเดินตามเธอออกจากตรอกจอหงวนแล้วขึ้นรถ ฉันก็เอ่ยขึ้นมา “เวลานี้ เธอยังมีความกล้าที่จะลงทุนในอาคารพาณิชย์อีกนะ”
“นายลองดูสายตาของฉันก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
การจราจรของเมืองซ่างโจวมีคำจำกัดความเพียงคำเดียว นั่นคือ ติด คนขับรถพอขึ้นถนนสายหลักก็บ่นเรื่องรถติดไม่หยุดหย่อน ดังนั้นเจ้าของรถบนท้องถนนจึงอารมณ์ไม่ดีกันทั้งนั้น
ซูเสี่ยวถิงกล่าวว่า “ถ้าวันไหนมีคนประดิษฐ์จักรลมไฟขึ้นมาได้ คงได้รางวัลโนเบลแน่ เหยียบจักรลมไฟสองข้าง อยากไปที่ไหนก็ไปถึงที่นั่น”
ฉันหัวเราะ “นั่นก็ต้องให้จักรลมไฟได้มาตรฐานด้วย ทุกคนกลัวตก บินสูงแค่ 2 เมตร ก็คงติดขัดจนแทรกไม่ผ่านอยู่ดี”