กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 497 กรอกน้ำส้มสายชูร้อนให้มันกิน
นักพรตเฉินเอ่ยขึ้น “ซื่ออวี้กลัวคุณจะด่า เลยไม่กล้าบอกคุณมาตลอด อารามเต๋าของหายไปหลายครั้งแล้ว”
“ของส่วนรวมหรือของส่วนตัว”
“มีทั้งสองอย่าง เริ่มแรกเงินในตู้รับบริจาคทำบุญหาย ต่อมาจึงใช้มาตรการ เอาเงินออกมาเก็บไว้ก่อนกินอาหารเย็นทุกวัน ส่วนของส่วนตัว มีทั้งคนที่เงินหาย และมีคนที่จี้หยกหาย”
“ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่ามีขโมยงั้นสิ”
“ใช่ ตอนแรกซื่ออวี้สงสัยนักพรตเต๋าหนุ่มคนนั้น คนที่แซ่เย่ บอกให้ฉันคอยแอบสังเกตดู ตอนนั้นเป็นช่วงที่คุณไปต่างถิ่นพอดี
ต่อมานักพรตเย่จับได้ว่าฉันแอบจับตาดูเขาอยู่ เลยหน้างอหนีไป แต่พอเขาไปแล้ว ของก็ยังหายอยู่ดี”
“ไม่ใช่คนใน แต่มีขโมยจากข้างนอก”