เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 492 ภรรยาของเส้าเจี๋ยเคยงดงามดั่งบุปผา
เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นค่อนข้างเช้า เพราะกลัวว่าพอเส้าเจี๋ยตื่นขึ้นมาแล้วจะไม่มีใครดูแลต้อนรับเขา
พอลงมาถึงชั้นหนึ่ง ท่านแม่ของฉันก็พูดว่า “เพื่อนของลูกไปเดินเล่นที่ริมทะเลสาบแล้วนะ”
ฉันก้าวเท้าเดินออกจากบ้าน มองเห็นเส้าเจี๋ยเดินไปเดินมาอยู่ริมทะเลสาบแต่ไกล ฉันจึงเดินเข้าไปหา และเห็นเขากำลังยกกล้องถ่ายรูปขึ้นมาถ่ายภาพอยู่พอดี
เขาเห็นฉัน จึงเอ่ยขึ้นว่า “บรรยากาศที่นี่งดงามจริง ๆ”
“ตอนฉันมาใหม่ ๆ ก็รู้สึกว่างดงามมากเหมือนกัน พออยู่นานเข้า ความรู้สึกก็เริ่มจะด้านชาไปแล้ว”
“นายลองมาดูรูปที่ฉันถ่ายเมื่อเช้าตรู่นี่สิ”
พูดจบ เขาก็กดเปิดรูปที่ถ่ายเสร็จแล้วให้ฉันดู
ภาพที่เขาถ่ายเป็นชุดภาพการทำงานของพนักงานทำความสะอาด ในบรรดานั้นมีรูปหนึ่งเป็นพนักงานทำความสะอาดหญิงกำลังถือที่คีบเหล็กยาว ๆ คอยคีบขวดพลาสติกที่ลอยอยู่บนผิวน้ำในทะเลสาบ
ช็อตนี้เป็นภาพโคลสอัป ขวดพลาสติกคีบไม่ง่ายนัก อีกทั้งระยะยังค่อนข้างไกล พนักงานทำความสะอาดจึงเอียงตัวไปข้างหน้าจนสุดกำลัง เท้าข้างหนึ่งยืนหยัด อีกข้างยกขึ้น แก้มพองออกด้วยความมุ่งมั่นและมีสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่