กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 สองโฉมงามขอคำปรึกษา
ผมจอดรถแล้วขึ้นไปชั้นบน เอาใบชาไปให้เสี่ยวหลิน บอกเธอว่าจะไม่กินข้าวเย็นที่บ้าน เธอพูดอย่างไม่พอใจว่า “บ้านเป็นแค่โรงแรมของนายสินะ”
ผมบอกว่า “แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ ผมอยู่บ้านทุกวัน เธอก็บอกว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้เรื่อง ก้าวขาออกจากบ้านสามก้าวฟ้าก็มืดแล้ว พอออกไปเข้าสังคมบ้าง เธอก็บอกว่าผู้ชายคนนี้ไม่ห่วงบ้าน วิ่งโร่ออกไปข้างนอกแทบทุกวี่ทุกวัน”
พูดจบ ผมก็แกล้งนั่งลง ไม่ไปไหนแล้ว
เธอค้อนผมวงหนึ่ง เดินเข้ามายื้อดึงผมแล้วพูดว่า “แหม มหาปรมาจารย์ว่าน ไปเลยไป รีบออกไปเลย เดี๋ยวจะหาว่าฉันเป็นพวกกลัวเมีย ที่จริงฉันปล่อยให้นายมีอิสระมากพอแล้วนะ”