เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 วิเคราะห์อักษร “หลู่” อย่างละเอียด หยั่งรู้สิ่งที่พี่สือคิดในใจ
อาหารมื้อนี้กินกันได้ดีทีเดียว อาหารจานเด่นก็คือเมนูปลาจานนั้น ด้านล่างปูกระเทียมกับขิงสดไว้หนึ่งชั้น ด้านบนวางหัวปลาและเนื้อปลาเป็นก้อน ๆ ตุ๋นบนเตาไฟอย่างช้า ๆ ด้วยหม้อดิน
รสชาติน้ำแกงซึมลึกเข้าสู่เนื้อปลาจนทั่ว ทั้งยังไม่ได้ผ่านการทอดหรือผัด เนื้อปลาจึงนุ่มละมุน ทุกคนต่างเอ่ยปากชื่นชม หมิงไป๋ในเรื่องการกินนี้นับได้ว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญตัวจริง
พอกินข้าวเสร็จ เถ้าแก่เนี้ยก็ขึ้นมาเก็บถ้วยชามตะเกียบ หมิงไป๋จึงพูดขึ้นว่า “ยกกาต้มน้ำร้อนขึ้นมาให้อีกกานะ พวกเราขอยืมที่ตรงนี้ของเธอนั่งคุยกันหน่อย”
เถ้าแก่เนี้ยพูดว่า “ไม่เป็นไร อยากนั่งนานแค่ไหนก็นั่งได้ตามสบายเลย”
ครู่หนึ่ง นางก็ขึ้นมา เก็บแก้วแบบใช้แล้วทิ้งออกไปจนหมด แล้วชงชาใส่แก้วใบใหญ่ให้พวกเรา นางพูดว่า “สีของแก้วแต่ละใบไม่เหมือนกัน พวกคุณจะได้ไม่หยิบสลับกัน”
หมิงไป๋พูดว่า “สมกับที่เคยเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสตรีจริง ๆ ละเอียดรอบคอบแบบนี้ดีที่สุดแล้ว”