เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 454 มรรค คงอยู่ได้เพียงในใจเท่านั้น
พอกลับถึงซ่างโจวก็เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว เสี่ยวหลินขับรถมารับ พอขึ้นรถมา นางก็ถามว่า “คุณต่งรับเงินไปแล้วเหรอ”
เรื่องที่คุณต่งพักอยู่ที่เรือนบุปผาสะพรั่ง เรื่องที่ฉันติดตามศึกษาหาความรู้กับคุณต่ง... เรื่องพวกนี้เคยคุยกันในวีแชตแล้ว เพียงแต่เรื่องเงินก้อนนี้ยังไม่ได้เล่าให้นางฟังอย่างละเอียด
ฉันจึงเล่าให้นางฟังอย่างละเอียดว่าคุณต่งแบ่งรับเงินเป็นกี่ครั้ง และเงินก้อนนั้นถูกนำไปใช้ทำอะไรบ้าง
นางพูดว่า “ก็ดี ถือว่าปลดเปลื้องความปรารถนาในใจของนายไปเปลาะหนึ่ง”
จู่ ๆ นางก็ถามขึ้นมาอีกว่า “ถ้าเกิดนายเอาเทียบยาของเขาไปรักษาคนอื่นจนหายอีก ยังต้องแบ่งเงินให้เขาอีกไหม”
นี่เป็นปัญหาใหม่จริง ๆ ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย จึงถูกนางถามจนอึกอักไปทันที คิดอยู่นานก็ถามนางกลับไปว่า “เธอคิดว่าไงล่ะ”
นางยิ้มพลางพูดว่า “ฉันไม่รู้ถึงได้ถามนายไง”