เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 417 ฉันไม่ใช่เรือใบใบเดียวของเธอ
“พูดถึงอดีตของฉันดีกว่า” เธอเริ่มเรื่องอย่างนั้น
เธอจิบน้ำชาหนึ่งอึก แล้วค่อย ๆ เล่าถึงภูมิหลังของตัวเอง เธอเป็นคนมณฑลนี้ เติบโตมาในตัวเมืองอำเภอเล็กระดับสิบแปด พ่อเป็นคนงาน แม่ก็เป็นคนงานเช่นกัน
ตั้งแต่เริ่มเรียนชั้นประถม เธอก็มีพรสวรรค์ด้านวรรณศิลป์และการแสดง ทุกครั้งที่โรงเรียนจัดกิจกรรมบันเทิงก็มักจะมีเงาร่างของเธออยู่เสมอ ตั้งแต่มัธยมหนึ่งถึงมัธยมสาม เธอดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการกิจกรรมบันเทิงประจำชั้นมาโดยตลอด
งานเขียนเรียงความเขียนได้ดีเป็นพิเศษ แต่วิชาคณิตศาสตร์กลับเละเทะไม่เป็นท่า กระทั่งมัธยมปลายยังสอบไม่ติด ญาติจึงแนะนำให้เธอเข้าคณะละครอำเภอ
ฉันขัดคำพูดของเธอแล้วถาม “คณะละครอำเภอใกล้จะตกต่ำแล้ว เธอยังไปอีกเหรอ”
“ฉันชอบเล่นงิ้วมากเกินไป”
“อ้อ... เธอเล่าต่อสิ”