เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 413 โทรหาประธานเติ้งก่อนตัดสินใจเรื่องสำคัญ
เทศกาลตรุษจีนในปีที่สี่ที่ซ่างโจวดูจะเงียบเหงากว่าที่เคย ผู้คนไปมาหาสู่กันน้อยมาก เวลาเจอกันก็ใช้วิธีป้องมือคารวะ ฉันคิดว่า “การป้องมือคารวะ” ของคนจีนโบราณนั้นถูกสุขอนามัยกว่าธรรมเนียมต่างชาติที่เจอกันต้องจับมือ หรือบางครั้งยังแนบแก้มกันมากทีเดียว
พอถึงวันที่แปดเดือนอ้าย ประธานเฉินก็นัดพบผม
ผมเดินไปตามคันกั้นน้ำซ่างเจียง บนคันกั้นน้ำแทบไม่มีคนสัญจรไปมา จากนั้นก็เดินเข้าไปในโรงแรม โรงแรมเงียบสงัดไร้ผู้คน พอเจอรปภ. ที่หน้าประตู พวกเขาก็พยักหน้าให้ผม
พอกดลิฟต์ขึ้นไป ข้างในก็ไม่มีใครแม้แต่คนเดียว ออกจากลิฟต์แล้วเดินเข้าห้องทำงานของประธานเฉิน เลขานุการหม่าที่อยู่ห้องด้านนอกก็ไม่ได้มาทำงานเช่นกัน
ดูท่าแล้ว บรรยากาศจะตึงเครียดหวาดระแวงอยู่ไม่น้อยจริง ๆ
ประธานเฉินนั่งอยู่บนโซฟา เขาสวมหน้ากากอนามัย พอพวกเราเจอกันก็ป้องมือทักทาย เขาชี้ไปที่น้ำแร่บนโต๊ะน้ำชาพลางพูด “ไม่ได้ชงชาไว้เลย”