เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 398 ในที่สุดฉันก็ถอดรหัสลับได้แล้ว
พอกลับถึงบ้านกินมื้อค่ำเสร็จ ฉันก็ตรงไปยังห้องหนังสือ ที่จริงแล้วห้องหนังสือนี้แทบไม่ได้ใช้งาน เวลาส่วนใหญ่ฉันมักจะอ่านหนังสืออยู่ที่ห้อง 1701
พรุ่งนี้ก็เป็นวันขึ้นปีใหม่แล้ว ทั้งยังไม่มีใครมาหาฉันเพื่อทำนายจากอักษรหรือพูดคุย ฉันจึงไม่ได้ไปที่อาทิตย์อุทัย
คนในครอบครัวต่างรู้สึกว่าฉันแปลกไป วันนี้ทำไมถึงได้เข้ามาอ่านหนังสือในห้องหนังสือกันนะ
ท่านแม่ของฉันชงชาแก้วหนึ่งเดินเข้ามา เห็นฉันนั่งอยู่ตรงนั้น บนกระดาษยังเขียนตัวเลขยาวเป็นพรืด จึงเอ่ยถาม “เงินก้อนนั้นยังคิดบัญชีไม่เสร็จอีกเหรอ”
ฉันส่ายหน้า “คิดเสร็จแล้ว”
“แล้วแกยังจะคำนวณตัวเลขพวกนั้นทำไมอีกล่ะ”
ฉันยิ้มพลางพูด “ท่านแม่อย่ายุ่ง...” ฉันรู้สึกขึ้นมากะทันหันว่าพูดต่อไปไม่ได้แล้ว