เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 371 การประลองยุทธ์อันน่าตื่นเต้นระทึกขวัญ
กินข้าวเที่ยงเสร็จ ถังม่านก็พูดขึ้นว่า “พวกเราไปเดินเล่นริมทะเลกันเถอะ”
ฉันรู้สึกแปลกใจ “เธอไม่นอนกลางวันเหรอ”
“เมืองนอกไม่มีธรรมเนียมนอนกลางวันหรอก เดินสักหนึ่งชั่วโมง นายยังกลับมานอนได้อีกตั้งชั่วโมงครึ่ง”
“เอาสิ”
ฉันกับถังม่านเดินเล่นไปตามถนนเลียบชายทะเล เธอสอนภาษาอังกฤษให้ฉัน พอเห็นว่าฉันก้าวหน้าเร็วมากจึงถามขึ้นว่า “นี่เป็นภาษาอังกฤษระดับมัธยมปลายที่เคยเรียนมาทั้งนั้น ตอนนั้นนายไม่ได้เรียนมาเหรอ”
ฉันพูดไม่ออกไปพักหนึ่ง นั่นเป็นอดีตอันเจ็บปวด ตอนที่ฉันเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น ครูสอนภาษาอังกฤษเรียกให้ฉันลุกขึ้นยืนอ่านคำศัพท์ ฉันเพิ่งอ่านไปได้แค่สองคำ
เขาก็พูดว่า “คนอื่นออกเสียงไม่เป๊ะ ยังพอมีสำเนียงชานเมืองลอนดอนอยู่บ้าง แต่นายออกเสียงมาที มีแต่กลิ่นอายสำเนียงถิ่นหมู่บ้านเหอเต็มไปหมด”