กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 361 ความโกรธเกรี้ยวของครูซ
ฉันนอนหลับสะลึมสะลือ เสียงโทรศัพท์หัวเตียงก็ดังขึ้น
เหออวิ๋นพูดว่า “คุณว่าน เจ็ดโมงครึ่งรับประทานอาหารเช้า จะให้ส่งอาหารมาที่ห้องหรือไปที่ห้องอาหาร”
“ไปห้องอาหารแล้วกัน”
เพราะไม่มีเรื่องเวลาต่างกัน ฉันจึงหลับสบายอย่างไม่น่าเชื่อ ลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟัน สวมเสื้อผ้าเรียบร้อย แล้วเปิดประตูออกไป
ชั่วครู่หนึ่ง เหออวิ๋นก็เดินเข้ามา ยิ้มแย้มพลางพูดว่า “ไปสักครั้งก็ดีเหมือนกัน คราวหน้าจะได้รู้ว่าคุณชอบกินอะไร เวลาพวกเขามาส่งอาหารจะได้จัดตามที่คุณชอบ”
เดินตามเหออวิ๋นเข้าไปในห้องอาหารชั้นสอง พอมองไปรอบ ๆ ก็คล้ายกับบุฟเฟต์ในประเทศ ตักอาหารได้ตามใจชอบ ทว่าบนเคาน์เตอร์นั้นมีโหลแก้วอย่างน้อยยี่สิบกว่าใบ น้ำผลไม้หลากสีสันละลานตาไปหมด