กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 คำว่า “อดทน” ไม่เคยเปลี่ยนตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
วางสายแล้ว ฉันคิดว่าหมิงไป๋มีเรื่อง หากฉันไม่ช่วยเขา ใครจะช่วยเขาล่ะ พูดไปแล้ว ฉันก็ไม่ใช่คนอูเซียง แต่คนที่มาจากอูเซียงถึงซ่างโจวนั้น ก็มีเพียงพี่สือ เหล่าเซียว และหมิงไป๋สามคนเท่านั้น
ชั่วครู่หนึ่ง เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น
หลังจากหมิงไป๋เข้ามา ฉันก็รินชาให้เขาหนึ่งถ้วย
“พี่หมิง เมื่อก่อนฉันเรียกคุณว่าหัวหน้าสำนักงานหมิง ผู้อำนวยการหมิง ตอนนี้ไม่รู้จะเรียกยังไงแล้ว คุณคิดว่าการเรียกผู้หญิงจากร้านคาราโอเกะมาได้ถึงสามคนเป็นเรื่องน่าภาคภูมิใจหรือ”
ใบหน้าของเขาแดงสลับขาวเป็นระลอก