กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 ชะเง้อคอยผู้หวนคืน
พี่สือพักอยู่ที่ตึกพ่อครัว เป็นห้องแบบสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น กว้างขวางพอให้เขาสองสามีภรรยาอยู่
ผมหิ้วของบำรุงสุขภาพไปบ้าง พร้อมบุหรี่สองแถวและเหมาไถสองขวดเดินเข้าไปในบ้านของเขา
พี่สะใภ้สือพูดว่า “เธอจะเกรงใจขนาดนี้ไปทำไมกัน”
ผมหัวเราะพลางพูดว่า “คนอูเซียงที่อยู่ในอาทิตย์อุทัยจะมีสักกี่คน นอกจากเหล่าเซียวก็คือพี่สือแล้ว”
พี่สือพูดว่า “นายไม่ต้องเอาของมาให้ฉันหรอก ปีนี้ให้แล้ว ปีหน้าก็ต้องให้อีก ปีหน้าให้แล้ว ปีถัดไปก็ต้องให้อีก ไม่อย่างนั้นฉันจะเคืองนายเอานะ”
ผมหัวเราะเสียงดังลั่น
พี่สะใภ้สือพูดว่า “เขาไม่ได้ล้อเล่นนะ”
ผมพูดว่า “รู้แล้ว ผมดีดนิ้วคำนวณดูแล้ว ปีนี้พวกพี่คงไม่กลับไปฉลองปีใหม่ที่บ้านเกิด”
พี่สะใภ้สือถามว่า “ทำไมล่ะ”