กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 312 โทรศัพท์สายหนึ่งทำลายความสงบของฉัน
พอกินอาหารกลางวันเสร็จ ฉันก็ลุกขึ้นเดินจากไป
เพิ่งเดินมาถึงโถงใหญ่ของอารามเต๋าไท่อี่ จู่ ๆ ตาของฉันก็เบิกค้างมองตรงไป
ท่ามกลางแสงย้อน เงาร่างหนึ่งกำลังก้าวข้ามประตูใหญ่เข้ามา
เขาสวมหมวกผ้าสักหลาด ใส่ชุดสั้น กำลังเดินย่างก้าวตรงมายังโถงใหญ่ทีละก้าว
เมื่อเงาร่างของเขาใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ฉันก็มองเห็นกระบี่ยาวเล่มนั้นที่เขาสะพายไว้บนหลัง โผล่เฉียงพ้นไหล่ออกมา
“ผู้มาเยือนใช่มหาปรมาจารย์เหยียนเฟิงหรือไม่”
เมื่อได้ยินเสียงร้องทักของฉัน เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะประสานสองมือพนม “เป็นภิกษุผู้น้อยเอง”
ฉันรีบก้าวเข้าไปจับมือ นำเขาเข้าไปในห้องพักนักพรต ทั้งยังแนะนำให้ซื่ออวี้รู้จัก ซื่ออวี้จึงรีบไปที่โรงครัวเพื่อเตรียมอาหารเจ