เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 300 แจกจ่ายตำรับยาดี
ผู้เขียนมีเจตจำนงแน่วแน่ ไม่ยอมถูกผู้อ่านจูงจมูก จะเขียนตามแนวคิดของตนเองเท่านั้น เดิมทีตั้งใจจะเขียนเรื่องเซ่าโหย่วเสียงมาเยือน แต่มีคนขอตำรับยาเดี่ยวแก้ไอมากเกินไป จึงหยุดไว้ก่อนแล้วเขียนเพิ่มบทนี้ขึ้นมา
วันที่ 11 มกราคม ฉันเพิ่งมาถึงอารามเต๋าไท่อี่ ด้านนอกก็มีผู้คนล้อมรอบอยู่เป็นชั้น ๆ ซื่ออวี้พูดว่า “ฤดูหนาวมาเยือนแล้ว ชาวบ้านแถวนี้ต่างพากันมาขอเทียบยาที่อาราม สิบคนก็มีสักเก้าคนที่เด็กไอ คุณต้องออกไปพูดอะไรข้างนอกสักสองสามคำแล้ว”
ฉันบอกให้ซื่ออวี้รวมคนไปที่นอกอาราม ซื่ออวี้จึงตะโกนก้องที่โถงใหญ่ว่า ใครที่มาขอตำรับยาแก้ไอ ให้ไปที่ลานกว้างด้านนอก มหาปรมาจารย์หงฮุ่ยจะพูดคุยกับพวกคุณ
ผู้คนเบียดเสียดแน่นขนัดเป็นแถบ ล้วนแต่เป็นพวกผู้ปกครอง