เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 ถึงเวลาแตกหักแล้ว
เวลาเก้าโมงเช้าของวันถัดมา ผมเดินเข้าไปในห้องทำงานของประธานเฉิน ทันทีที่ก้าวพ้นประตู เขาก็กวักมือเรียกให้ผมนั่งลง แล้วเดินเข้ามาพูดว่า “ฉันออกไปข้างนอกมาช่วงหนึ่ง พอกลับมาก็ได้ยินชุนหยาจื่อบอกว่า การบรรยายของนายที่ตงหลีครั้งนั้นได้รับเสียงปรบมือชื่นชมล้นหลามทั้งงาน
แนวคิดที่นายพูดไปนั้นยอดเยี่ยมมาก นี่ไม่เพียงแต่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาของตงหลี แต่ยังเป็นประโยชน์ต่อพวกเราด้วย นายคิดว่าพวกเราเริ่มลงมือก่อนเลยดีไหม”
เลขานุการหม่าเข้ามาเสิร์ฟชา ผมอ้าปากจะพูดแต่ก็ยั้งไว้ รอจนเขาออกไปแล้ว ผมหันกลับไปมองเห็นประตูเปิดอยู่ จึงเดินไปปิด แล้วหันตัวกลับมานั่งลง
ประธานเฉินเห็นสีหน้าผมเคร่งขรึม ราวกับมีความไม่พอใจอยู่บ้าง จึงถามว่า “เป็นอะไรไปหรือ”
“เรื่องทางตงหลีเกิดความเปลี่ยนแปลงแล้ว”
“เกิดความเปลี่ยนแปลงงั้นหรือ”