เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 291 เดินบนเส้นทางของตัวเอง ให้คนอื่นไร้ทางเดิน
วันที่ 11 ตุลาคม เวลา 9 โมงเช้า
ห้องประชุมตำบลตงหลี
เจ้าหน้าที่ระดับตำบลรวมกับเจ้าหน้าที่ระดับหมู่บ้านมีราว 200 กว่าคน
ไม่เกิดเหตุการณ์อาจารย์บางคน “ปวดฉี่บ่อย” เหมือนคราวนั้นที่มหาวิทยาลัย อาจเป็นเพราะเจ้าหน้าที่หมู่บ้านไม่กี่คนจากสี่หมู่บ้านรอบทะเลสาบช่วยเป็นกระบอกเสียงอาสาให้ผมล่วงหน้าไปแล้ว
อย่างเรื่องเอามือตบสุนัขพันธุ์ทิเบตันมาสทิฟฟ์ทีเดียวมันก็นิ่งสนิท พอนั่งลงบนพื้นหญ้าแล้วเป่าฟู่วเดียวงูก็เลื้อยมา พอฟันไปตัวหนึ่งฝูงงูก็ถอยร่น
คงเป็นเพราะเรื่องเล่าพวกนี้ทุกคนต่างรู้กันหมดแล้ว ตอนที่เลขาธิการเถียนพาผมเดินเข้าห้องประชุม คนที่ไม่รู้จักผมต่างมองสำรวจผมตั้งแต่หัวจรดเท้า ส่วนเลขานุการสาขาพรรคทั้งสี่คนที่รู้จักผมก็ลุกขึ้นยืนโบกมือทักทาย
ผมนั่งลงที่แถวแรก เลขาธิการเถียนเดินตรงขึ้นไปบนแท่นยกสูง