เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 271 ตอนแทรก (1): เยวี่ยเยวี่ย
เรื่องราวนี้ได้รับการบอกเล่าจากพี่เขยของผม เพื่อฟื้นคืนประวัติศาสตร์ตามความเป็นจริง ผู้เขียนจึงจะบอกเล่าเรื่องราวในฐานะบุคคลที่สาม
บริบทแห่งยุคสมัย: ปลายทศวรรษ 1970 สถานที่ หมู่บ้านเล็ก ๆ ผู้เล่า: เกาซวี่
หนึ่ง สอง สาม เตรียมตัว เริ่มได้
ช่างตัดเสื้อลวี่เป็นผู้ชาย สองหัตถ์ของเขาดูประณีตงดงามยิ่งกว่าผู้หญิง ทั้งเรียวยาว ทั้งแหลม ทั้งขาวผ่อง มีคนกล่าวว่า หากช่างตัดเสื้อลวี่ไม่ไปทำงานปักผ้าเดินด้าย ก็เสียทีที่เกิดมามีสองหัตถ์ชั้นยอดเช่นนั้น
ช่างตัดเสื้อลวี่ตัดเย็บเสื้อผ้าอย่างพิถีพิถันเป็นที่สุด ดูเขาตัดผ้าก็รู้ได้ทันที ผ้าผืนหนึ่งคลี่กางลงบนโต๊ะ เขาชำเลืองมองเพียงแวบเดียว ก็หยิบกรรไกรขึ้นมาฉับ ๆ ไม่กี่ทีอย่างคล่องแคล่วว่องไว แม้แต่เศษผ้าตรงขอบมุมก็ยังมีประโยชน์ สามารถนำไปทำเป็นกระเป๋าใบเล็กได้