เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 265 ละครตบตาต้องเล่นจริง ถึงจะมีคนดู
ช่วงบ่ายพอกลับถึงบริษัท ฉันก็นอนหลับพักผ่อนเต็มอิ่มไปตื่นหนึ่ง
นอนจนกระทั่งดวงอาทิตย์ตกดินถึงค่อยลุกขึ้นมา ล้างหน้าล้างตาเสร็จก็ลงไปกินข้าวที่ชั้นห้า บังเอิญพบชิงรั่ว เธอจึงยกชามข้าวมานั่งร่วมโต๊ะกับฉัน พลางยิ้มกล่าวว่า “ในที่สุดนายก็จัดการเรียบร้อยแล้ว ไว้วันหลังฉันจะเลี้ยงข้าวนายสักมื้อ”
“ไม่ต้องหรอก ไปร่วมงานเลี้ยงหงเหมินมาหนหนึ่ง หัวใจยังเต้นระทึกไม่หาย”
“ของฉันก็เป็นงานเลี้ยงหงเหมินด้วยหรือ”
“งานเลี้ยงเสน่หาลวงก็ไม่ไป ต้องพักผ่อนให้เต็มที่สักสิบวัน”
เธอปรายตาค้อนใส่ฉันวงหนึ่ง
พอกลับถึงห้องก็อ่านตำราอยู่ครู่หนึ่ง เสียงกริ่งประตูดังขึ้น ฉันเปิดประตูออกไปดู นึกไม่ถึงว่าจะเป็นผู้บริหารเฉา จึงรีบต้มน้ำรินชาเชื้อเชิญให้เขานั่ง
ผู้บริหารเฉาหน้าแดงหูแดงกล่าวว่า “ประธานว่าน เข้าใจผิดไปจริง ๆ ผมขาดประสบการณ์ทำงานระดับรากหญ้า ไม่รู้ว่านี่คือแผนการ นึกว่าจะยกเลิกการพัฒนาจริง ๆ”