เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 แต่งนางฟ้าทั้งเจ็ด ดื่มสุราได้ทุกเมื่อ
เมื่อมาถึงตำบลตงหลี ผมก็มองเห็นรถของหัวหน้าคณะกู่แต่ไกล
เมื่อเข้าไปใกล้ ผมก็บีบแตรทักทาย นางตอบรับมาหนึ่งเสียง แล้วขับนำทางต่อ
รถเลี้ยวเข้าสู่ถนนระดับอำเภอสายหนึ่ง อย่างไรเสียก็เป็นอำเภอใต้การปกครองของซ่างโจว สภาพถนนจึงดีมาก รถแล่นไปได้สามสี่ลี้ ก็เลี้ยวเข้าสู่ถนนสายรอง ซึ่งเป็นถนนคอนกรีตเช่นกัน เพียงแต่แคบกว่าเล็กน้อย
หลังจากเข้าสู่ถนนสายรอง ทิวทัศน์ก็แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง ด้านหนึ่งเป็นภูเขา อีกด้านหนึ่งเป็นสายน้ำ ทัศนียภาพค่อย ๆ มีชีวิตชีวาขึ้นมา บ้านเรือนเรียงรายสลับซับซ้อนตั้งอยู่เชิงเขา สูงบ้างต่ำบ้าง ดูมีเสน่ห์ชวนมองยิ่งนัก
บ้านเรือนและเรือนพักต่างสร้างได้อย่างงดงาม กำแพงรั้วของบางหลังมีดอกไม้สีแดงโผล่พ้นออกมาเป็นพุ่ม ๆ ลานดินหน้าบางหลังมีพืชพันธุ์สีฟ้าขึ้นรกครึ้ม ผิวน้ำของแม่น้ำสายนั้นไม่กว้าง น้ำตื้น เสียงสายน้ำไหลซ่า ๆ ราวกับกำลังขับขานบทเพลงลูกทุ่งชนบทอันเก่าแก่
ผู้กำกับลวี่เอ่ยทอดถอนใจ “อยู่แต่ในกรงขังมาเนิ่นนาน ในที่สุดก็ได้หวนคืนสู่ธรรมชาติ”