เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 โหงวเฮ้งโฉมงามอยู่ที่กระดูกมิใช่อยู่ที่ผิว
กริ่งประตูดังขึ้น จ้ายเซิงเดินไปเปิดประตู ทุกคนต่างหันมองไปทางประตูพร้อมเพรียงกัน
หัวหน้าคณะกู่ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าทุกคน
เห็นเพียงนางไว้ผมสั้นเสมอหู ดำขลับเป็นประกาย ดวงตาดำขลับคู่หนึ่งทอประกายระยับ
ท่อนบนสวมเสื้อเชิ้ตผ้าสีฟ้า ท่อนล่างสวมกางเกงขายาวสีเทา เท้าสวมรองเท้าผ้าหัวมนคู่หนึ่ง
คนแรกที่ตกใจคือผม ผู้หญิงที่ดูสูงศักดิ์ทันสมัยขนาดนั้นเมื่อเช้า พริบตาเดียวกลับกลายเป็นสตรีชนบทที่งามสง่าผึ่งผายและคล่องแคล่วปราดเปรียวไปแล้วหรือ
จากนั้นคนที่ตกใจตามมาคือไป๋อวิ๋น เขากล่าวว่า บุคลิกพี่สะใภ้ชัด ๆ แบบนี้ดีจริง
พวกเราต่างลุกขึ้นยืน ผมแนะนำให้หัวหน้าคณะกู่รู้จัก “ท่านนี้คือผู้กำกับลวี่”
หัวหน้าคณะกู่ยื่นสองหัตถ์ออกไป กุมหัตถ์ของผู้กำกับลวี่แล้วเอ่ยยิ้ม ๆ “ไม่ต้องแนะนำหรอก ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้กำกับใหญ่”
ผมแนะนำให้นางฟังต่อ “นี่คืออาจารย์จาง ตัวเอกของเรื่องราวนี้”