กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ตกใจจนเหงื่อกาฬไหลพราก
ผู้อาวุโสซูกำลังเตรียมจะลุกขึ้น ฉันจึงพูดว่า “ท่านรอสักครู่”
เขานั่งลงอีกครั้ง พลางมองฉันด้วยสายตาประหลาดใจ
ฉันบอกความกังวลของตัวเองออกไป “ถ้าผมเข้าไป แล้วบังเอิญสบตากับหญิงสาวเข้า ผมกลัวว่าตัวเองจะทนรับไม่ค่อยไหว”
ผู้อาวุโสซูยิ้มพลางกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่ต้องกังวล ลูกค้าประเภทนี้พวกเราให้ผ้าปิดตาแก่เธอไว้แล้ว ก่อนเข้าไปเธอก็สวมเรียบร้อยแล้ว”
ฉันยังคงกังวลอยู่บ้าง “ผู้อาวุโสซู ถึงอย่างไรผมก็เป็นคนที่มีหน้ามีตาในสังคม เกิดผมไม่รู้จักเขา แต่เขาเคยได้ยินชื่อผมขึ้นมาล่ะ
ดังนั้นผมคิดว่า หนึ่งคือผมจะไม่พูด และสองคือท่านอย่าเรียกชื่อผม”
ผู้อาวุโสซูยิ้มพลางกล่าวว่า “ได้ นายรอบคอบดีมาก”