เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ทริปเซี่ยงไฮ้ (6): พบอาจารย์ผู้ห่างหายไปนาน
เวลาเก้าโมงเช้า พี่ลี่กับสามีมารับผมที่โรงแรมด้วยกัน
มีช่วงเทศกาลตรุษจีนปีหนึ่ง ผมเคยเจอสามีของพี่ลี่ เขาแซ่หวัง ไว้เคราดกเต็มหน้า ผมเรียกเขาว่าพี่หวัง พี่หวังลงจากรถก่อน จับมือผมแล้วพูดว่า “ยินดีต้อนรับนะน้องชาย”
หลังจากพี่ลี่ลงจากรถ ก็มองสำรวจผมแล้วพูดว่า “อ้วนขึ้นอีกนิดนะเนี่ย”
พวกเราทั้งสามคนขึ้นรถ พี่ลี่กับผมนั่งที่เบาะหลัง ตลอดทางเธอเล่าให้ผมฟัง บอกว่าพ่อของเธอเพิ่งนั่งเครื่องบินมาถึงเมื่อคืนนี้ ความจริงจะมาถึงเช้าวันนี้ก็ได้ แต่อารมณ์ของท่านร้อนรนกระวนกระวายใจอยากมาให้ถึงเร็ว ๆ
ผมจึงถามขึ้นว่า “สุขภาพร่างกายของท่านผู้เฒ่ายังแข็งแรงดีอยู่ไหม”
พี่หวังรีบชิงตอบว่า “แย่ลงไปหน่อย”
พี่ลี่พูดว่า “ร่างกายยังนับว่าดีอยู่ แต่จิตวิญญาณดูถดถอยไปบ้าง”
ผมรู้ถึงสาเหตุดี และไม่อยากสะกิดเรื่องราวในอดีตขึ้นมาอีก จึงพูดไปว่า “พออายุมากขึ้นก็เป็นเหมือนกันหมด พ่อแม่ของผมก็มักจะพูดประโยคหน้าแล้วลืมประโยคหลังอยู่บ่อย ๆ”
พูดคุยสัพเพเหระกันไปตลอดทาง ไม่นานก็มาถึงเขตชุมชนแห่งหนึ่ง