เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 202 หมิงไป๋อาจมีโอกาสใหม่?
ผมเดินเข้าห้องนอนแล้วยิ้มพลางเอ่ย “นายโทรมาสายไปแล้ว หัวหน้ากองเสิ่นจากกรมการเคหะและพัฒนาเมืองและชนบทประจำมณฑลเพิ่งโทรหาผมเมื่อกี้ มื้อเย็นที่ ‘ไซ่เจียงหนาน’ พอกินข้าวเสร็จก็ดื่มชาต่อที่นั่น”
“อ้อ นายยุ่งจริง ๆ”
“ขอโทษด้วยนะ” ผมไม่มีทางพูดคำว่าไว้คราวหน้าค่อยเจอกันเด็ดขาด พอพูดจบก็วางสายทันที
พี่เขยผมเดินเข้ามาบอกลา ผมจึงเอ่ย “จะกลับเร็วขนาดนี้เลย พักผ่อนสักหน่อยก่อนสิ”
เขาบอก “ไม่ได้พาหางน้อยมาด้วย เลยค่อนข้างเป็นห่วง”
หลังจากส่งพี่สาวกับพี่เขยเสร็จ ผมก็นั่งลงบนเตียง คิดไปคิดมาก็รู้สึกไม่ถูกต้อง แม้หมิงไป๋จะไม่ได้บอกเขา แต่ผู้อำนวยการกองเสิ่นก็มีเบอร์โทรศัพท์กับวีแชตของผม ลูกสาวเขาสอบติด ก็บอกผมได้นี่นา
พอคิดดู ปัญหาก็ปรากฏขึ้นมา อธิบดีสื่อเองก็เช่นกัน เขาไปทำการนวดทุยหนาฝังเข็มและรมยาที่ผู้อาวุโสซูนานขนาดนี้ หรือว่าผู้อาวุโสซูไม่ได้บอกเขากัน