กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 ขึ้นเขาเก็บ “สมุนไพร”
พริบตาเดียวก็ล่วงเข้าสู่ช่วงกลางเดือนธันวาคม
วันหนึ่ง ประธานเฉินโทรศัพท์เรียกฉันไปที่ห้องทำงาน เขาบ่นว่า “กินยาสมุนไพรของผู้อาวุโสหลิ่วแล้วไม่ได้ผลอะไรเลย ส่วนยาใช้ภายนอก ผิวหนังอาจจะมีอาการดื้อยาแล้ว จึงไม่เห็นผลทันตาเหมือนครั้งแรก”
เดิมทีฉันสามารถไปซื้อ 《เซียนเหวยน่า》 สักสองสามขวดที่ซูเปอร์มาร์เก็ต แล้วบอกให้เขาทาตัวทุกคืน ออกแรงถูให้ทั่วก็พอ แต่กลับพูดไปว่า “เช่นนั้นวันนี้ฉันจะไปเก็บสมุนไพรมาลองดูสักหน่อย”
ฉันเรียกอีฝานมาด้วยโดยไม่พูดอะไร พอขึ้นรถแล้วถึงค่อยเอ่ยว่า “ไปภูเขาไท่อี่”
“ไปภูเขาไท่อี่ทำไม”
“ไปเก็บใบไม้สักหน่อย”
“เก็บใบไม้เหรอ”
“ใช่แล้ว ประธานเฉินเป็นโรคผิวหนัง เหมือนกับของพ่อฉันเป๊ะเลย ฉันกะว่าจะรักษาให้เขาสักหน่อย”