เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 อธิบายเรื่อง “ชะตากับโชค” อย่างเข้าใจง่าย
เหล่าเซียวโทรศัพท์มา บอกว่าเขาจะพาประธานกรรมการเฉินโหย่วเซิงมาเยี่ยมเยียน ผมจึงเลือกที่จะต้อนรับที่บ้าน เพราะบนระเบียงห้องแบบดูเพล็กซ์ เสี่ยวหลินได้จัดมุมรับรองอันแสนประณีตไว้ให้ผมมุมหนึ่ง
ที่เรียกว่ามุมรับรอง ก็คือการกางเพิงบังแดด ด้านล่างตั้งโต๊ะสี่เหลี่ยม เก้าอี้แขวน และโซฟาไม้ คนไม่กี่คนสามารถนั่งจิบชาพูดคุยกันบนระเบียงได้
ผ่านการคัดสรรตามกาลเวลามาเนิ่นนาน ผมถือว่าเพื่อนที่สนิทที่สุดในอูเซียงก็คือพี่สือ จึงไม่ได้เชิญคนอื่น เชิญเพียงพี่สือกับพี่เขยของผมสองคนมาช่วยต้อนรับแขก
วันที่ 28 กันยายน เวลา 10:00 น. ผมกับพี่เขยและพี่สือยืนรออยู่ชั้นล่างเพื่อต้อนรับการมาเยือนของประธานเฉินและเหล่าเซียว
ครู่หนึ่ง รถเบนท์ลีย์คันหนึ่งก็แล่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว ที่แท้เป็นเหล่าเซียวที่ขับรถ เขาจอดรถเรียบร้อยแล้วนำชายวัยราวห้าสิบปีคนหนึ่งก้าวยาว ๆ เดินตรงเข้ามา
พวกเราทั้งสามคนเดินเข้าไปต้อนรับ
เหล่าเซียวแนะนำกับประธานเฉินว่า “นี่คืออาจารย์ว่าน”