กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 หาเวลาว่างมาทำนายอักษร “เสี่ยว”
บ่ายวันถัดมาเวลาบ่ายโมง ได้รับโทรศัพท์จากซูเสี่ยวถิงว่าลงจากทางด่วนแล้ว ฉันยืมรถของพี่เขย พาอีฝานไปด้วย และไปรอเธอที่ “โรงแรมอูเซียงแกรนด์” บนถนนสายหลักสือไต้ชุนกวง
โรงแรมอูเซียงแกรนด์จัดเป็นโรงแรมเก่าแก่ เดิมทีเคยเป็นศูนย์ต้อนรับของรัฐบาล ลานด้านหน้ากว้างขวางมาก อีฝานตาไว มองเห็นรถสีขาวคันหนึ่งจึงพูดขึ้น “คันนั้นแหละ บนรถพ่นคำว่า ‘ช่วยคุณ’ ไว้”
ฉันเดินเข้าไปต้อนรับ ซูเสี่ยวถิงสะพายเป้ใบหนึ่งก้าวลงมาจากรถ ดูทะมัดทะแมงและสวยสมคำร่ำลือจริง ๆ ผมสั้นประบ่า ใบหน้ารูปไข่ ยิ้มแย้มสดใสดั่งแสงตะวัน
ฉันแนะนำว่าอีฝานเป็นผู้ช่วยของฉัน เธอจับมือกับอีฝานอย่างมีมารยาท