เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 สถานการณ์เสียเปรียบมากขึ้นเรื่อย ๆ
หลายวันแล้วที่ไม่มีใครมาเยือน อีฝานถามฉัน “อาว่าน นี่มันเกิดอะไรขึ้น แม้แต่การสนทนายามราตรีที่นัดหมายไว้แล้วก็ไม่มีใครมาสักคน”
กำลังพูดอยู่ ผู้ชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ท่าทางดูเหมือนอัดอั้นตันใจ พอพ้นประตูมาก็พูดขึ้นทันที “หมอดูตาบอดโม่เล่นตัวใหญ่โต ต้องจองคิวล่วงหน้า ไปตั้งหลายหนคนแน่นเบียดเสียด มีคนบอกว่าคุณก็ดูได้เหมือนกัน ตามหาตั้งนาน ที่แท้อยู่ตรงนี้นี่เอง”
อีฝานรีบชงชาทันที
ฉันยิ้มพลางกล่าว “ครั้งแรกอาจจะหายากสักหน่อย ครั้งที่สองก็คุ้นเคยแล้ว”
เขารับถ้วยชาจากอีฝานไป แล้วพูดอย่างหงุดหงิด “วิ่งไปที่เรือนสำราญใจ ผู้หญิงคนนั้นบอกไม่รู้เรื่อง พอวิ่งมาที่หมู่บ้านจัดสรรของพวกคุณ ยามหน้าประตูก็ซักไซ้ซ้ำ ๆ ซาก ๆ ว่ามาทำอะไร ฉันบอกว่ามาหาอาจารย์ว่านเพื่อดูฤกษ์ยาม เขากลับบอกว่าไม่มีคนชื่อนี้”
ฉันยิ้มบาง ๆ “เขาอาจจะไม่รู้จักฉันก็ได้”