กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 อาจารย์ลาจากเมืองเล็ก ใจฉันพลันว่างเปล่า
วันที่สาม ฉันขับรถไปเรือนสำราญใจ น้าเฉินกลับบ้านเกิดไปแล้ว พ่อของหลานซินกับแม่ของหลานซินจึงมาแทน พวกเขาขับรถมาหนึ่งคัน กำลังง่วนอยู่กับการขนข้าวของขึ้นรถ ฉันเปิดกระโปรงท้ายรถ ช่วยพวกเขาขนของ
รถทั้งสองคันขนของเสร็จเรียบร้อย
ตอนนั้นเอง ภรรยาอาจารย์เรียกฉันไปที่ห้องหนังสือ ตอนที่ฉันเดินเข้าไป อาจารย์กับพ่อของหลานซินและแม่ของหลานซินก็นั่งอยู่ที่นั่นแล้ว
อาจารย์พูดขึ้น “สุ่ยเซิง (พ่อของหลานซิน) น้องสะใภ้ แล้วก็ซานหง พวกคุณคือคนที่ฉันไว้ใจที่สุด สองเฒ่าอย่างพวกเรากำลังจะเดินทางไปที่นั่น ยังมีคำพูดไม่กี่ประโยคอยากจะกำชับเสียหน่อย”
ขอบตาของแม่ของหลานซินแดงก่ำ คอยซับน้ำตาไม่หยุด