กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 พกกรรไกรติดตัวเพิ่มอีกหนึ่งเล่ม
พอเดินเข้าห้องทำงาน อีฝานกำลังนั่งอยู่ตรงนั้นเป็นเพื่อนชายหนุ่มวัยยี่สิบกว่าปีคนหนึ่ง ชายหนุ่มก้มหน้าตลอดเวลา อีฝานเรียกเขาสองครั้ง เขาจึงเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มให้ฉัน
ฉันโบกมือให้อีฝาน เขาก็เดินออกไป
อารมณ์ยังไม่สงบลง ฉันนั่งอยู่ตรงนั้น ในสมองยังคงคิดไม่ตก เสี่ยวหลินจะไม่สนใจฉันอีกแล้วจริงหรือ เธอชอกช้ำใจจนแหลกสลายแล้วจริงหรือ เธอจะคิดว่าสิ่งที่ฉันพูดล้วนเป็นข้ออ้าง เป็นคำโกหก โกหก โกหกทั้งเพหรือเปล่า
“อาจารย์ว่าน ท่านงานยุ่งจริง ๆ”
ฉันสะดุ้งวาบขึ้นมาในทันใด ตรงข้ามฉันยังมีคนนั่งอยู่อีกคนหนึ่งนี่นา
“ขอโทษด้วย มีเรื่องนิดหน่อย ทำให้นายต้องรอนานเลย”