เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 138 ฉันตกใจจนเหงื่อเย็นผุดท่วมกาย
เมื่อกลับมาถึงสตูดิโอ ฉันก็หิ้วบุหรี่ที่พี่หลงให้ขึ้นไปบนชั้นสอง
นาน ๆ ทีฉันถึงจะสูบบุหรี่สักมวน มักจะเอาบุหรี่เกรดพรีเมียมไปให้ท่านแม่เสมอ แล้วท่านแม่ก็จะเอาไปแลกเป็นเงินที่ร้านรับซื้อของขวัญ
ท่านแม่ไม่เคยเอ่ยปากถาม รับไปพร้อมรอยยิ้มตาหยีทุกครั้ง
วันที่สาม ฉันเพิ่งมาถึงสตูดิโอ อาจารย์เหอก็โทรศัพท์เข้ามา บอกว่าเจ้าอ้วนเฉียวคืนเงินให้เธอครบทุกบาททุกสตางค์ไม่ขาดแม้แต่เสี้ยวเดียว
ฉันโพล่งออกไปทันที “พี่หลงนี่สุดยอดจริง ๆ”
“ฉันอยากเลี้ยงข้าวพวกคุณสักมื้อ”
“ไม่ต้องหรอก อาจารย์เหอ ถ้าคราวหน้าได้คุยโทรศัพท์กับคุณลุง ช่วยฝากความระลึกถึงท่านแทนผมด้วย บอกว่าว่านซานหงคิดถึงท่านมาก”
“ฉันจะโทรหาท่านเดี๋ยวนี้เลย นายช่วยนัดพี่หลงให้หน่อยสิ…”
“ผมขอย้ำอีกรอบว่าไม่ต้อง เรื่องขี้ผงแค่นี้พี่หลงไม่ใส่ใจหรอก” พูดจบ ฉันก็ตัดสายทิ้งอย่างเด็ดขาด