เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 จอมยุทธ์ผู้ผดุงธรรมซานหง
ฉันตั้งสติเพ่งมอง ฝูงชนที่ยืนออกันมืดฟ้ามัวดินส่วนใหญ่ล้วนเป็นชาวบ้านที่มามุงดูอยู่บนเนินและตีนเนิน คนที่ตั้งใจมาก่อเรื่องจริง ๆ มีเพียงแค่สามถึงห้าคนเท่านั้น
ลูกชายคนโตกับคนรองของซูซีพัว รวมถึงลูกสะใภ้ทั้งสองคนต่างยืนอยู่ตรงลานดิน กำลังถกเถียงกับสามคนในกลุ่มผู้มาเยือนอย่างเผ็ดร้อน
อาจารย์ก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดว่า “สหายทั้งหลาย มีเรื่องอะไรค่อยพูดค่อยจา มีเหตุผลก็ยกมาคุยกัน เหตุใดต้องทะเลาะเบาะแว้ง”
ชายคนหนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้น “แกเป็นใคร มาแส่ปากสว่างอะไรแถวนี้ ฉันไม่รู้จักแก ถอยไปยืนข้าง ๆ เลย วันนี้มีคำเดียว ชดใช้มา 500,000 ไม่อย่างนั้นก็เอาชีวิตแลกชีวิต ฆ่าให้ตายสักคน จะได้หายกันทั้งสองฝ่าย”
ฉันแค่นยิ้มเย็น โฮกออกมาว่า “ถ้าจะพูดด้วยเหตุผลก็นั่งลงคุย ถ้าไม่คิดจะใช้เหตุผล ก็พุ่งเข้ามาหาฉันนี่”