กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ผู้มาเยือนคือใครกัน?
ฝนตกติดต่อกันเจ็ดแปดวันแล้ว ในใจฉันรู้สึกหวั่นวิตกอยู่บ้าง ทำไมตั้งแต่หลานชายคนนี้ลืมตาดูโลก ถึงได้มีลมมีฝนกระหน่ำต่อเนื่องไม่หยุดหย่อนแบบนี้
พอถึงวันที่แปด ฉันก็อดไม่ได้ที่จะบอกเรื่องที่ค้างคาใจนี้กับอาจารย์
อาจารย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ใกล้จะถึงเทศกาลตวนอู่แล้วน่ะสิ น้ำหลากเทศกาลตวนอู่มันกำลังขึ้น”
เขาไม่ได้พูดอะไรมาก ฉันเองก็ไม่สะดวกจะซักไซ้ จนกระทั่งวันที่สิบ ฝนถึงได้หยุดตก วันนี้ พออาจารย์เดินมาถึงห้องรับแขก ก็ถอนหายใจพลางกล่าวว่า “เงินสิบล้านของประธานหลานละลายแม่น้ำไปแล้ว”
ฉันพูดอย่างเหยียดหยาม “ขนาดท่านห้ามก็ยังห้ามไม่อยู่ ความโลภบังตา จะไปโทษใครได้”