เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 การรวมตัวที่ทำให้ผมคาดเดาไม่ถูก
มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกตลอดทางเพื่อไปยังเมืองเอกประจำมณฑล
ตามปกติแล้ว อาจารย์จะไม่บอกผมว่าการเดินทางครั้งนี้ไปทำอะไร การทำงานในสายอาชีพนี้ของเราต้องอาศัยการรู้แจ้ง มีเพียงการผ่าน “การรู้แจ้ง” ครั้งแล้วครั้งเล่าเท่านั้น คุณถึงจะมีความก้าวหน้า
การเดินทางไปยังเมืองเอกประจำมณฑลต้องใช้เวลาสองชั่วโมงกว่า ตลอดทางพวกเราคุยเรื่องสัพเพเหระแก้เบื่อ โดยไม่รู้ตัว ผมก็คุยไปถึงความคิดสร้างสรรค์ของตัวเองอย่าง “พิธีเริ่มงานก่อสร้าง”
ผมละเว้นเรื่องที่ตัวเองหักส่วนแบ่งร้อยละ 20 ออกไป เพียงบอกว่าเป็นการหางานให้เกาซวี่พี่เขยของผมทำ และเพราะต้องใช้คนสองคนในการดำเนินการ พี่เขยของผมจึงชวนพี่สือมาร่วมด้วย
อาจารย์ฟังแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างสดใสพลางส่ายหน้า “ต้นทุนเวลาสูงเกินไป วันนี้จางซานเรียกนาย พรุ่งนี้หลี่ซื่อเรียกนาย วนเวียนอยู่กับเรื่องนี้ทุกวัน ก็ทำเรื่องอื่นไม่สำเร็จพอดี”