กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 กลวิธีในเชิงพาณิชย์ที่ไม่มีวันเรียนรู้หมดสิ้น
ยามค่ำคืน ปรมาจารย์ไม่ได้เรียกผมให้ไปร่อนชาหรือรินน้ำ
ในใจผมรู้สึกโหวงเหวงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าการสนทนาระหว่างเขากับเหอเฉียวโปเป็นเรื่องลับเฉพาะ
วันต่อมาเมื่อไปถึงเรือนสำราญใจ ปรมาจารย์ดูสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนเมื่อคืนประธานเหอนั้นไม่เคยมาปรากฏตัว เขานั่งอ่านตำราอยู่ที่นั่น
ระหว่างที่ชงชา ผมสังเกตเห็นว่าเขากำลังอ่านตำราที่พิมพ์แบบแนวตั้ง จึงเอ่ยถามขึ้นว่า
“ท่านกำลังอ่านหนังสืออะไรอยู่หรือครับ”
“ตำราอี้ซู่ดอกเหมย”
ขณะที่กำลังสนทนากันอยู่นั้น ก็มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยท่าทางหดหู่พลางกล่าวว่า
“มหาปรมาจารย์ครับ ท่านยังจำผมได้ไหม”
ผมมองดู... นี่มันเถ้าแก่เติ้งจากร้านวัสดุก่อสร้างไม่ใช่หรือ