เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 โหมโรงแห่งแผนการร้าย
ฉันส่ายหน้า
ฉางหนานซีลุกขึ้นยืน แยกเท้ากว้างเป็นรูปตัวเลขแปด แล้วกอดอก “แบบนี้ เข้าใจไหม?”
ฉันอดหัวเราะไม่ได้เมื่อเห็นการเลียนแบบที่เหมือนเปี๊ยบของเขา
พวกผู้เรียนที่ไม่ยอมตั้งใจฟัง เอาแต่อวดถ่ายรูปพวกนี้ ในแต่ละวันคอยแต่จะอวดรูปลงโมเมนต์ เพื่อแสดงว่าตนได้อยู่ร่วมกับอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงเช่นผู้สอน ทำทีประหนึ่งมีฐานะทัดเทียมเสมอกัน
มิน่าเล่า พวกเขาถึงได้พร้อมใจกันเปลี่ยนคำว่า “ชั้นเรียนอบรม” ให้กลายเป็น “ชั้นสัมมนา” โดยมิได้นัดหมาย
ฉางหนานซีเอ่ยอย่างไร้อารมณ์ “มีเพียงวันสุดท้ายที่มหาปรมาจารย์เฉินมา คนพวกนี้ถึงจะพากันเข้าไปเบียดแนบชิดกับมหาปรมาจารย์เฉิน เพื่อแสดงว่าตนมีความสัมพันธ์สนิทสนมเป็นพิเศษกับมหาปรมาจารย์ระดับแถวหน้าของประเทศ”
ฉันถาม “ขอบุหรี่ฉันสักตัวได้ไหม”
ฉางหนานซีดึงบุหรี่ตัวหนึ่งส่งให้ฉันแล้วถาม “นายคิดว่าฉันพูดจาเหน็บแนมเกินไปหรือ”