กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 พ่อแม่ลาถิ่นฐาน คำกล่าวสุดพรรณนา
เมื่ออาหารมาเสิร์ฟ พวกเราทุกคนต่างตะลึง ทั้งหมดถูกจัดใส่ในเปลือกหอยขนาดใหญ่ ในปริมาณเพียงน้อยนิด ครู่ต่อมาก็มีจานเล็กจานน้อยตามมา ซึ่งก็มีปริมาณเพียงน้อยนิดเช่นกัน
แต่ชนิดของอาหารมีมากกว่ายี่สิบกว่าอย่าง ดูแปลกประหลาดพิสดาร หลายอย่างเรียกชื่อไม่ถูก พี่สาวมองหน้าผมแวบหนึ่งแล้วกระซิบถามว่า “ทำไมต้องเสิร์ฟเยอะขนาดนี้? เงินค่าอาหารนี่คงไม่น้อยแน่เลย”
ผมหัวเราะคิกคัก “กลัวอะไรล่ะ พวกเราสองคนก็พอไหวหน่า”
ขณะกำลังกินกันอยู่ ที่หน้าประตูก็ขานว่า: ถวายรำ——
หญิงสาวสวยสองคนเดินเข้ามา แต่งหน้าจัดจ้านสวมชุดคลุมตัวโคร่ง เอวคอดคิ้วโก่งงอน พวกนางเริ่มร่ายรำระบำเหินฟ้า เดี๋ยวดีดผีผากลับหลัง เดี๋ยวบิดเอวสีซอ