กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 ฉันกับอาจารย์ห่างกันหนึ่งปีแสง
ตอนกินข้าวกลางวันที่บ้านเหล่าหลิน มีเลขานุการสาขาพรรคเซินเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะ สุราดื่มไปได้ครึ่งทาง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
“คุณเหอ คุณคิดว่าคฤหาสน์หลังนี้มีคุณค่าต่อการพัฒนาไหม”
ประธานเหอหัวเราะ “เลขาธิการเห็นว่าอย่างไรล่ะ”
เลขานุการสาขาพรรคเซินกล่าวอย่างขุ่นเคือง “บ่อยครั้งมีคนมาสำรวจที่นี่ เจ้าหน้าที่ทุกระดับพาเหล่าเถ้าแก่เนี้ยมา เดี๋ยวก็ได้ยินว่ามีคนจะมาลงทุน เดี๋ยวก็ได้ยินว่ามีคนจะซื้อไป สักพักก็ได้ยินว่าถนนด้านหน้าจะขยายเป็น 12 เมตร ผลลัพธ์คือ 10 ครั้งมี 11 ครั้งที่พูดพล่อย ๆ ... ผมอยากจะด่าถึงแม่จริง ๆ”
ทุกคนหัวเราะพร้อมกัน